محمد يوسف حريرى

253

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى )

حضرت موسى عليه السّلام تا عهد شموئيل ( سموئيل ) شاه نداشتند ( بلكه قضات و علماى دين از روى حكم شرع و مطابق تورات ميان قوم حكم مىكردند ) و آن‌گاه كه به علّت سر برتافتن از شريعت زبون شده و با حملهء فلسطينيان از ديارشان رانده گشتند متوجه گرديدند كه اقوام ديگر پادشاه دارند و به فرمان او خواه و ناخواه مردم به جنگ مىروند ، لذا از سموئيل خواستند تا شاه و فرمانده برايشان تعيين كند ، او طالوت را برگزيد ( قاموس قرآن - اعلام قرآن - و . . . ) طامة الكبرى ( م ت ل ك را ) فَإِذا جاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرى ( نازعات - 34 ) طامه ( حوادث سخت و مصائب بزرگ كه مملو از مشكلات است ) اشاره به قيامت است ( كه مملو از حوادث هولناك مىباشد ) و توصيف آن به كبرى تأكيد بيشترى دربارهء اهميت و عظمت اين حادثهء بىنظير است ( تفسير نمونه ) طاها - طه طاهى سوره‌اى است از قرآن مجيد ( لغت‌نامه - فرهنگ فارسى ) طبقات قراء 1 . طبقهء اول - صحابه را شمرده‌اند كه در عهد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به تعليم و تعلم قرآن اشتغال داشتند و چند تن از اين طبقه به تعليم قرائت شهرت داشتند . 2 . طبقهء دوم - شاگردان طبقهء اول كه عموما از تابعين مىباشند و معروفيتشان در شهرهاى مكه و مدينه و كوفه و بصره و شام حوزه‌هاى قرائت داشتند . 3 . طبقهء سوم - كه تقريبا به نصف اول قرن دوم منطبق است از طبقهء دوم اخذ كرده‌اند مانند قراء سبعه . 4 . طبقهء چهارم - شاگردان و روات طبقهء سوم ميباشند ( مانند ابن عياش ) 5 . طبقهء پنجم - طبقهء اهل بحث و تأليف است . ( قرآن در اسلام ، ص 173 الى 176 ) طبقات مفسرين 1 . طبقهء اول - كسانى كه روايات تفسير را از پيغمبر و ائمهء اهل بيت ( صلوات اللّه عليهم اجمعين ) فرا گرفته‌اند ، مانند زراره . 2 . طبقهء دوم - اهل تأليفات اولى تفسير مانند فرات . 3 . طبقهء سوم - طبقهء ارباب علوم متفرقه است مانند سيد رضى در تفسير ادبى و شيخ طوسى در تفسير كلامى ( قرآن در اسلام ، ص 72 و 73 ) طرق روايت تعبيرى است از كسانى كه روايت ( - ) « راوى » را نقل مىكنند . ( بينات - ش 12 - ص 86 ) طريق عبارت است از نسبت قرائت به راوى ، كه او از ديگران نقل مىكند ( مقدمه‌اى بر تاريخ قراآت قرآن كريم ، ص 94 ) - يعنى همان واسطه‌هايى كه قرائت راوى را براى ما نقل كرده‌اند . ( بينات - ش 12 - ص 86 ) طس ( طاسين ) طس تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَ كِتابٍ مُبِينٍ ( نمل - 1 ) 1 . نام ديگر سورهء نمل به مناسبت شروع با اين